Een ongemakkelijk verhaal over hypocrisie en gesjoemel is het, dat we maar liever overslaan. Over de veelbelovende Juda gaat het. De voorvader van de messiaanse koning. De evangelist zet hem daarom zelfs in het voorgeslacht van de messias Jezus. Hij die zijn broeder Jozef wilde verkopen gaat zijn eigen gang en maakt zich los van zijn roeping. Van zijn drie zonen sterven er twee. De schoondochter van zijn eersteling blijft berooid achter. Juda belooft haar een toekomst en komt zijn belofte niet na.

Tamar heet ze. Zij is het slachtoffer van mannen die niet meer weten wat ‘omzien naar elkaar’ betekent. Maar ze laat het er niet bij zitten. Ze komt in verzet en verzint een list. Ze doet haar weduwkleren uit en vermomt zich als een hoer waar Juda zich aan vergrijpt. Als borg voor de beloning vraagt ze zijn zegelring, zijn riem en zijn staf: zijn paspoort, rijbewijs en pinpas. Juda heeft haar niet herkend. Maar als zij hem zijn identiteitsattributen toont, is Juda nergens meer.

Dat kwetsbare meisje Tamar blijkt de rechtvaardige te zijn in dit verhaal. En Juda staat in zijn hemd. Maar ondanks dit gesjoemel en gehuichel wordt de zoon geboren die door de dood heen laat zien wat ware menselijkheid is.

We kijken zondag even in de genadeloze spiegel om te horen van hem die zegt: ‘wie zonder zonde is, werpe de eerste steen…’

Ad van Nieuwpoort